بيماري سوختگي باكتريايي گردو
عامل اين بيماري باكتري Xanthomonas Campestris PV.juglandis مي باشد در مناطقي كه كشت تجارتي گردو ايراني وجود دارد اين بيماري مشاهده مي شود. ساير گونه هاي گردو نيز مورد حمله اين بيماري قرار مي گيرند . لكه هاي نكروتيك ، سياه روي برگها ، سر شاخه هاي سبز و ميوه هاي جوان از علائم مشخصه اين بيماري مي باشد. در اثر خسارت اين بيماري تعدادي از گردوها قبل از رسيدن از درخت مي افتند.

پوست و مغز گردو در مرحله رشد كامل در اثر آلودگي به اين باكتري كم و بيش سياه شده و فاسد مي شود. شانكر هاي اين باكتري را مي توان روي شاخه هاي جوان و بزرگ مشاهده نمود. عامل بيماري در جوانه هاي در خواب و در حال نمو و گل هاي نر زمستان گذراني مي كند و از طريق آنها ، برگها را در بهار آلوده مي سازد. باكتري توسط پخش قطرات آب باران از روي شاخه و برگهاي آلوده انتشار مي يابد. و در اواخر فصل ميوه گردو و جوانه هاي در حال نمو و گل هاي نر را آلوده مي سازد. در آب و هواي باراني مخصوصا" در طي و بعد از گلدهي بلايت باكتريايي گردو مخرب ترين بيماري اين درخت است. با توجه به شرايط آب و هوا ، اين بيماري را مي توان با سمپاشي تركيبات مسي كنترل نمود. در سال هاي كم باران دفعات سمپاشي كاهش مي يابد . در فصول پر باران سه بار سمپاشي قبل از شكوفه دهي به منظور به حداقل رساندن مايه تلقيح توصيه مي شود. گل هاي ماده به اين بيماري بسيار حساس هستند و در صورت آلوده شدن گل هاي نر ، انتشار بعدي باكتري از طريق گرده هاي آلوده انجام مي شود. سمپاشي هنگام گلدهي و بعد از گلدهي بايستي حدود 3 هفته ادامه يابد.
اگر احتمال تدوام بارندگي وجود داشته باشد سمپاشي هاي ديگر ممكن است هنگام بزرگ شدن گردو لازم گردد . برخي ارقام مقاوم گردو نسبت به بيماري وجود دارد.
ترجمه:'ارازقلي قرنجيك
كارشناس ارشد زراعت و حفظ نباتات